Op de tentoonstelling Don Quijote in Witte de With was onlangs het werk te zien van de jonge, Londense schilder Anj Smith (1979). Een aantal kleine doekjes met minutieus geschilderde taferelen waarin zich een fantastische, vreemde en verleidelijke wereld ontvouwt. Schijnbaar moeiteloos verwerkt Smith tijdloze thema’s als het sublieme en de dood tot doorwrochte voorstellingen, die opvallen door hun virtuoze combinatie van traditionele olieverftechnieken en expressionistische details.
In de eerste uit een serie berichten van over de hele wereld vertelt Federico Geller over het project La Communitaria TV, waar zijn Argentijnse kunstenaarsgroep Grupo de Arte Callejero (GAC) uit Buenos Aires aan meewerkt. Onafhankelijke televisie van kunstenaarscollectieven is momenteel onderwerp van twee tentoonstellingen in Nederland: Satellite of Love in Witte de With en Reality TV in Casco Utrecht.
Al vanaf 1994 is de internationale groep kunstenaars Bernadette Corporation in verschillende samenstellingen actief op het grensvlak van mode, kunst en activisme. Zo publiceerden ze enkele maanden geleden de goed ontvangen roman Reena Spaulings en maakten ze vorig jaar al een verhalen-cd met Casco in Utrecht. Hun nieuwste onderneming is een tijdelijk filmproductiebedrijf, getiteld Pedestrian Cinema, waarin het medium film op zijn kop wordt gezet. In Witte de With is momenteel de eerste studie te bewonderen, in het kader van een kleine overzichtstentoonstelling.
Sinds december 2004 probeert de stad Rotterdam zijn imago te verbeteren onder de slagzin: Rotterdam durft! En dat in een stad die bevangen door angst de ene na de andere maatregel neemt in het kader van de openbare veiligheid. Deze angstpolitiek gaat ten koste van de cultuur die volgens de jongste plannen fors budget moet gaan inleveren. Als de plannen doorgaan betekent dit het definitieve einde van jarenlang cultureel stimuleringsbeleid.
In april opent in Witte de With de tentoonstelling Be what you want but stay where you are, de laatste aflevering uit de serie Die Regierung van Roger M. Buergel, Ruth Noack en studenten van de universiteit Lünenburg. Co-curator Sophia Prinz gaat dieper in op het begrip dat ten grondslag ligt aan deze tentoonstellingsreeks: gouvernementalité van Michel Foucault.
In de openbare musea is de schade te bezichtigen die in de loop van de tijd door nationalistische ideologie is aangericht. Hier worden de lege plekken uit de geschiedenis zichtbaar en de verdraaiingen waarmee men ze probeert te verbloemen.
Aan beide zijden van de grens zijn het de musea en schoolboeken die zich bezighouden met de constructie van retrospectieve mythologieën. Ze beconcurreren elkaar in het bezit van de historische waarheid, waarbij ze telkens volk en staat aan elkaar gelijkschakelen.
De aaneenrijging en glorificatie van de eigen helden en offers volgt de logica van propaganda, die alles wegpoetst wat de eigen vertelling zou kunnen veranderen.
Sinds de organisatie van de documenta X staat Catherine David bekend als de loner van het internationale kunstcircuit. Zij trekt haar eigen plan, kritisch en precies, immer kiezend voor de inhoud en nooit voor het effect. Het heeft haar beroemd gemaakt, maar niet buitengewoon geliefd. Nieuwsgierig als ze is naar onontgonnen terreinen van de esthetische representatie, richt ze momenteel haar aandacht op het Midden-Oosten, met de tentoonstellingsreeks Contemporary Arabic Representations als opvallendste resultaat. Op de Biënnale van Venetië en bij Witte de With worden momenteel haar nieuwste bevindingen getoond.
