Net als ten tijde van de conceptuele kunst uit de jaren zestig en zeventig richt een generatie kunstenaars zich op het gebruik van taal in de kunst. Anders dan destijds, gaat het daarbij niet om de omzetting van het beeld in taal, resulterend in sobere tekstwerken. Falke Pisano, Mario Garcia Torres, Aurélien Froment en Josef Strau onderzoeken op een meer gevarieerde wijze de relatie tussen taal en beeld, om zo tot een andere zienswijze te komen.