De Franse filosoof Jacques Rancière geldt door zijn boek The Aesthetics of Politics, dat inmiddels in vijf talen verscheen, als een vernieuwend denker over de relatie tussen kunst en politiek. Onlangs bracht hij zijn nieuwe boek uit, Malaise dans l’esthétique, waarin hij voortgaat op zijn eerdere theorieën die hij staaft aan enkele treffende praktijkgevallen.

Het zijn bijna bezweringsformules, de schilderijen van Michaël Borremans. Rituele handelingen domineren de beelden die toespelingen maken op de dreigende leegte erachter. Borremans schildert met ontzag voor dit nakende niets. Je kunt ook zeggen met ontzag voor de macht van het beeld. Hij doet een stapje terug uit de dagelijkse maatschappij omdat, zo beweert hij, het beeld op afstand meer waarheid in zich draagt.

De betrokkenheid van het duo De Rijke/De Rooij bij sociaal-politieke ontwikkelingen heeft met hun film Mandarin Ducks, die haar première beleefde op de biënnale van Venetië, een verrassend nieuwe vorm gekregen. Hoe verhoudt deze film zich tot eerdere werken van de kunstenaars? Een gesprek over Miss World en boeketten, over de kleur oranje en de valse tegenstelling tussen geëngageerde en autonome kunst.

De Saatchi Gallery in Londen brengt dit jaar een serie tentoonstellingen getiteld The Triumph of Painting. Is er sprake van 'de triomf van de schilderkunst' of lanceert Saatchi simpelweg een nieuwe trend ter meerdere eer en glorie van zijn eigen collectie? Robert Garnett over de eeuwige cyclus van de dood van de schilderkunst en haar voorspelbare wederopstanding.

Wat is de sociaal-maatschappelijke invloed van geometrisch-abstracte kunst? Naar aanleiding van deze vraag richtte de Hamburger Kunstverein eind vorig jaar de tentoonstelling Formalismus. Moderne Kunst, heute in, met werk van kunstenaars als Tomma Abts en Bojan Šarcevic. Gregor Jansen gaat dieper in op de opkomst van formele kunst in de huidige door en door gepolitiseerde omgeving van kunst.