Medy van der Laan voltrok afgelopen november het vonnis: er gaat geen subsidie meer naar de Gate Foundation. Dit betekent het einde van een van de weinige Nederlandse instituten voor niet-westerse kunst. Het niet toekennen van de subsidie wijst volgens het persbericht van de Gate Foundation ‘op de afwezigheid van een toekomstvisie in een multiculturele en internationaliserende maatschappij’. Op verzoek van METROPOLIS M een reactie van kunstenaar Gillion Grantsaan.

Heeft het in een geglobaliseerde wereld zin om een identiteit te verbinden aan een gebied? Waar bijvoorbeeld begint Latijns-Amerika en waar houdt het op? In het verleden zijn concepten als tropicalisme ontwikkeld om kunst uit de regio te definiëren, maar volgens Gerardo Mosquera, Cubaans curator in New York, is het tijd op een andere manier over de kunst uit Latijns-Amerika na te denken.

Enige ergernis geeft het wel, steeds maar weer gevraagd worden om je uit te laten over de kunst uit je geboortestreek. De Cubaanse criticus en onderzoeker Rubén de la Nuez weigert zich nog langer vrijwillig te laten marginaliseren en definiëren als ‘ander’. Het tropische is geen Latijns-Amerikaanse aangelegenheid, het tropische is overal.

Gabriel Kuri is een Mexicaanse kunstenaar die woont en werkt in Brussel en Mexico City. Amalia Pica is een Argentijnse woonachtig in Amsterdam, die onlangs een werkperiode op de Rijksakademie afrondde. Ze hebben ieder hun eigen opvattingen over hun ‘Latijns-Amerikaans’-zijn.