Net als ten tijde van de conceptuele kunst uit de jaren zestig en zeventig richt een generatie kunstenaars zich op het gebruik van taal in de kunst. Anders dan destijds, gaat het daarbij niet om de omzetting van het beeld in taal, resulterend in sobere tekstwerken. Falke Pisano, Mario Garcia Torres, Aurélien Froment en Josef Strau onderzoeken op een meer gevarieerde wijze de relatie tussen taal en beeld, om zo tot een andere zienswijze te komen.

De Franse filosoof Jacques Rancière geldt door zijn boek The Aesthetics of Politics, dat inmiddels in vijf talen verscheen, als een vernieuwend denker over de relatie tussen kunst en politiek. Onlangs bracht hij zijn nieuwe boek uit, Malaise dans l’esthétique, waarin hij voortgaat op zijn eerdere theorieën die hij staaft aan enkele treffende praktijkgevallen.