02/02/2012
Uit de VK- tegen de babyboomdicators
Student René van Leeuwen is het zat. 'Inmiddels zitten wij met zoveel problemen van generaties voor ons opgezadeld, dat we de denigrerende retoriek en afbrekende maatregelen van de babyboomgeneratie niet meer zonder weerwoord zullen slikken.'
De 'generatie babyboom' hing in de jaren zestig en zeventig het hedonisme aan als nooit tevoren (na de jaren vijftig niet geheel onbegrijpelijk overigens). Vervolgens nam ze met droge ogen alle belangrijke politieke functies over en prompt was de 'flower power' verleden tijd. Ondanks ongekende economische voorspoed kennen we inmiddels de grootste staatsschuld aller tijden, is de zorg weggegeven aan op winst beluste managers, zit de woningmarkt volledig op slot (behalve voor villa's) en is het dringen geblazen op de arbeidsmarkt. Op een pensioen hoeft mijn generatie niet te rekenen, kunst en cultuur worden zo snel mogelijk afgebrand, het openbaar vervoer rijdt niet boven windkracht vier en duurzaamheid is vaag gewauwel van linkse salonsocialisten.
Ondertussen kunnen complete bevolkingsgroepen niet normaal met elkaar omgaan omdat de multiculturele samenleving mislukt zou zijn. Let op mijn woorden, ook dat is een generatieprobleem. Mijn generatie heeft al een veel betere mix van nationaliteiten, voor onze kinderen zal uw grootste kopzorg (waarom anders Wilders?) vooral schitteren in complete vergetelheid.
Zelfs vakbonden staan politiek inmiddels dichter bij grijs en dikkig neoliberalisme dan bij de jeugd en hun toekomst - anders is collaboratie met de voormalige aartsvijand VVD niet te begrijpen. Vakbonden verkopen hun ziel aan de duivel om een jaartje minder te hoeven werken. Dat de leden van mijn generatie tot hun 70ste mogen werken, zal de vakbonden een rotzorg zijn. De pensioenpotten zijn dan toch al lang leeggejat, en de vakbonden uitgestorven.
Follow us on Twitter
Befriend us on Facebook













