05/07/2012
Brief d.d. 5 juli 2012
Met stijgende verbazing las ik de diverse artikelen die eerder deze week verschenen over iemand die er kennelijk voor heeft gekozen om een aantal kunstwerken aan het MoMA te schenken in plaats van aan het Stedelijk. Een artikel omvatte zelfs zes pagina’s, inclusief de hele voorpagina! Alsof er geen belangrijker nieuws was. Al lezende dringt het beeld zich op van een intrigant die de pers voor zijn karretje heeft gespannen. Dezelfde verzamelaar opende eind vorig jaar in de pers met wild geschut de aanval op het Stedelijk en de mensen erom heen. Ik vraag mij af wat de diverse kunstredacties drijft om de verzamelaar in kwestie zoveel airtime te geven en op zo’n sensationele manier aan Stedelijk bashing mee te doen.
Waarover het zou moeten gaan: privéverzamelaars kunnen en moeten een aanzienlijke en blijvende bijdrage leveren aan de ondersteuning van musea. Ze kunnen de collecties helpen opbouwen en ontwikkelen. Ik ben zelf verzamelaar van hedendaagse kunst en ik verwerf het werk met grote passie. Met eenzelfde passie schonk ik vorig jaar 63 werken uit mijn collectie aan het Stedelijk. Ik beoogde daarmee een daad te stellen en het museum heel concreet te steunen. Dat doe je natuurlijk niet zo maar. Dat begint met een goede relatie met het museum. Het gehele traject van mijn schenking – van eerste voorstel tot de fraaie presentatie in het museum in mei vorig jaar - werd door het hele team met het grootste enthousiasme begeleid. Het verhaal dat in de krant wordt opgetekend is voor mij geheel niet herkenbaar – ik heb zeer positieve ervaringen met het Stedelijk en met Ann Goldstein. Maar minstens zo belangrijk als die goede relatie met het museum is het tijdig maken van een firm commitment aan het museum. Schenken is schenken. Een werkelijke genereuze houding hoort daar bij, geen spelletjes. Als je iets wilt geven, dan geef je het gewoon.
Maurice van Valen
Amsterdam / Eindhoven
Follow us on Twitter
Befriend us on Facebook
