N° 3 2007
juni/juli
De Grote Jongens hebben de handen ineen geslagen. Robert Storr, Kasper König en Roger M. Buergel trekken gelijk op bij de verkoop van hun megazomertentoonstellingen. Grand Tour heet de campagne waarmee ze kunsttoerist willen verleiden deze zomer achtereenvolgens de 52e Biënnale van Venetië, Art Basel, documenta 12 en skulptur projekte münster 07 te bezoeken.
De naam van de marketingcampagne is ontleend aan de maandenlange reis langs historische locaties in Europa, die vanaf de zestiende eeuw door aristocraten werd ondernomen om zich te scholen in het Europese cultuurgoed. Op internet staat te lezen dat de term tegenwoordig vooral door jongeren wordt gebruikt als aanduiding van hun seksuele inwijding. Waarmee we mogen hopen dat het voor iedereen een hete zomer gaat worden.
Eens in de tien jaar vallen de grote projecten samen, maar ten opzichte van de vorige keer in 1997, is er veel veranderd. Hadden Venetië, Kassel en Münster het destijds nog alleen voor het zeggen, inmiddels zijn er, alleen al in september, de biënnales in Athene, Istanbul en Lyon bijgekomen.
Grote tentoonstellingen zijn een ware cultuurindustrie geworden. Elke week gaat er ergens ter wereld een biënnale open. Wat de vraag opwerpt of dit inflatoire proces ook de kwaliteit van de Europese evenementen van deze zomer aantast? Is het wel de moeite waard af te reizen voor de Grand Tour? Zijn deze tentoonstellingen nog zo bijzonder als ze ooit waren, of beklijven ze precies een week, tot de daarop volgende biënnale open gaat?
David Bade verdeelt zijn tijd tegenwoordig tussen Nederland en Curaçao. Vorig jaar richtte hij in samenwerking met Curaçaose kunstenaar Tirzo Martha en kunsthistoricus Nancy Hoffmann het IBB, Curaçao Center for Contemporary Art op, dat dit jaar zijn deuren opende in een nieuw, net gerenoveerd historisch pand. De titel van de eerste tentoonstelling luidde heel toepasselijk: ‘Pleased to meet you.’
New Institutionalism is de term die gebruikt wordt om het beleid te beschrijven van kunstinstellingen als BAK en het Van Abbemuseum, die zich kritisch tonen ten opzichte van de positie van kunstinstellingen in de hedendaagse maatschappij. In het buitenland liggen deze zelfkritische instellingen flink onder vuur van de overheid, die bezig is de subsidies in te trekken. Hoe nu verder?
01/07/07 Krist Gruijthuijsen
De Amerikaanse Martha Colburn maakte ruim veertig animatiefilms, ‘bewegende schilderijen’ waarin ze een obscure wereld creëert, vol iconografische mythologieën, perversiteiten en vreemde sferen. Recentelijk verhuisde ze vanuit Nederland terug naar haar geboorteland, waar haar werk al snel een meer politieke lading kreeg. Ze verandert indianen in soldaten en Bin Laden in een heks, waarmee ze op speelse wijze de politieke iconografie en zijn indoctrinerende façade bekritiseert.
Crypto Logo Jihad
Black metal en de esthetiek van het kwaad
01/07/07 Daniël van der Velden
De taal van death metal hult zich in het donkerste zwart. Diepe onverstaanbare keelklanken, onleesbare logo’s, het lijkt erop alsof de bands er alles voor over hebben om níet begrepen te worden. De flirt met absolute duisternis laat onverlet dat death metal steeds meer ingang vindt in het rijk van de zichtbaarheid, de beeldende kunst. Nog even en de headbangers wacht een volkomen leesbare toekomst in smetteloze white cubes.
Lustvolle crises
documenta 12 manual
01/07/07 Domeniek Ruyters
Ai Wei Wei haalt 1001 Chinezen naar Kassel, Artur Zmijewski laat een stelletje doven Bach zingen, de Braziliaan Ricardo Basbaum heeft een dienblad de wereld over gestuurd en de moleculaire kok Ferran Adrià zal het publiek vergasten op space-age lekkernijen. Veel meer willen artistiek-leider Roger M. Buergel en curator Ruth Noack niet vrijgeven over de deelnemers van de komende documenta. Meer dan een hitlist, is de tentoonstelling in hun ogen vooral een medium van ideeën.
Platform
