Roberto Cuoghi is een wat mystieke Italiaanse figuur, die in 2000 bekend werd als kunstenaar toen hij besloot gedurende zeven jaar te gaan leven als zijn vader en daartoe zelfs een extreme make-over niet schuwde. Een recente installatie in Castello di Rivoli en ICA in Londen, getiteld Šuillakku (2008), toont diezelfde gedrevenheid. Ditmaal is niet zijn eigen geschiedenis (en toekomst) onderwerp van zijn research, maar de Assyrische cultuur uit Mesopotamië van ongeveer zeven eeuwen voor Christus, toen het gebied aangevallen werd door de Babyloniërs. Cuoghi heeft zich grondig in de cultuur verdiept en sprak met tal van wetenschappers, archeologen, muziekhistorici en etnologen. Het heeft geresulteerd in een dramatische, apocalyptische geluidsband, met trommels en toeters en schreeuwende mensen, die het publiek deelgenoot maakt van de dramatische vlucht uit de belegerde stad Nineveh. Onderdeel van de geluidsinstallatie is een vijf meter hoge reproductie van een piepklein bronzen beeldje uit de Assyrische afdeling van het Louvre, de god Pazuzu, koning van de demonen van de wind. De figuur geldt tevens als uitdrijver van het kwaad. DR
Opinion
