Hij vestigde zijn naam met een volledig zwart ratelend vertrektijdenbord, zoals bekend van luchthaven en station. Het werk maakte grote indruk tijdens de Berlin Biënnale van drie edities geleden. Sindsdien heeft Kris Martin flink geëxposeerd, over de hele wereld.
De literaire, overgestyleerde conceptuele kunst van de Belg, met zowel een lichtzinnige als zwaarmoedige inslag, past perfect in het cerebraal ingerichte Kunstmuseum in Bonn, dat met zijn glorificatie van het individuele kunstenaarschap ouderwets aandoet.
Martin voegt zich naadloos in die naar grootsheid en glorie verlangende collectie, om er onmiddellijk afstand van te nemen en haar te confronteren met haar onvermijdelijke eindigheid. Ook als je Beuys, of Baselitz, of Polke heet zal jouw hier gepresenteerde werk ooit als stof eindigen.
'O, djeeezùs', zegt de Christusfiguur boven de deur, 'wat een verschrikkelijke puinzooi.'
 |
 
|
|
De kunstenaar naast het werk Wanderer II, 2011 |
||
|
Kris Martin
Every Day of the Weak
Kunstmuseum Bonn,
2 februari 2012 t/m 22 april 2012
