Obama Museum opent binnenkort in Chicago
Monopol schrijft over het Obama Museum, dat 19 juni opengaat in Jackson Park in Chicago. In de grijze toren, dat officieel het Obama Presidential Center heet, worden de politieke loopbaan en successen van Barack Obama tentoongesteld: hoe hij zijn carrière in Chicago begon, sociaal achtergestelde mensen hielp, als democratisch senator in het Congres in Washington kwam en als eerste zwarte Amerikaanse president het land regeerde.
Op de ongeveer 7,8 hectare (ongeveer elf voetbalvelden) grote campus bevinden zich naast het museum ook een forum, een multifunctionele hal en een deel van de openbare stadsbibliotheek. De bouw kostte ongeveer 850 miljoen dollar.
Het interactieve museum is geen presidentiële bibliotheek in de eigenlijke zin van het woord, zoals veel van zijn voorgangers die hebben nagelaten. Informatieborden en video’s belichten de verdiensten en prestaties van de 64-jarige, zoals de moeizame hervorming van de gezondheidszorg, het door Trump deels onttakelde Obamacare, of de dood van Al Qaida-leider Osama bin Laden. Bezoekers kunnen door een nagebouwde Oval Office op ware grootte lopen. Als voorbeeld van Obama’s diplomatieke inspanningen wordt zijn toespraak voor de Brandenburger Tor met ex-bondskanselier Angela Merkel getoond.
Kritiek op Obamas beleid moet je zoeken
Obama heeft weliswaar de koers uitgezet en wil de tentoongestelde stukken bekijken, zegt Michael Strautmanis, hoofd bedrijfscommunicatie en politiek bij de Obama Foundation, maar heeft de definitieve keuze aan het museum gelaten. Misstappen en omstreden praktijken blijven buiten beeld. Het DPA, die het museum al bezocht, zet ze op een rij: het afluisteren van Merkel, het bestoken van Pakistaanse terroristen met drones, het uitzetten van miljoenen migranten, het aarzelen van Obama met een reactie na het gebruik van gifgas in de Syrische hoofdstad Damascus – de democraat had dit als een rode lijn bestempeld – wordt voorgesteld alsof het afzien van een militaire aanval uitsluitend aan het Congres te wijten was. Obama kon zich daar zelf echter nooit toe doorzetten.
Het museum benadrukt daarentegen dat er ook kritische observaties onderdeel van de tentoonstelling zijn. Zo is de Nobelprijswinnaar voor de Vrede er tot het einde van zijn achtjarige presidentschap in 2017 niet in geslaagd het wapengeweld in het land onder controle te krijgen. Dat wordt echter van oudsher vooral de Republikeinen en de machtige wapenlobby in de VS aangerekend, en minder aan Obama.
Gentrificatie of kans?
De Obama Foundation hoopt dat de campus de ontwikkeling van deze structureel achtergestelde wijk met een hoog criminaliteitscijfer moet stimuleren. Rondom Jackson Park wonen vooral Afro-Amerikanen, van wie velen onder de armoedegrens leven. De stichting hoopt op nieuwe banen – inwoners van de aangrenzende wijken vrezen dat ze door stijgende huurprijzen zullen worden verdrongen.
Eigen beheer
Met deze nalatenschap sluit Obama aan bij een decennialange traditie: sinds Franklin Roosevelt lieten ook andere presidenten, zoals Harry Truman en George Bush, bibliotheken bouwen. Alle eerdere locaties werden na voltooiing overgedragen aan de nationale archiefdienst NARA (National Archives and Records Administration) en door deze georganiseerd. De NARA maakte ook de Watergate-affaire rond de Amerikaanse president Richard Nixon in zijn bibliotheek toegankelijk voor het publiek. De Obama-stichting beheert daarentegen het Presidential Center zelf en bewaart, in tegenstelling tot eerdere presidentiële bibliotheken, geen fysieke regeringsdocumenten ter plaatse; deze zijn gedigitaliseerd.
Lees HIER de tekst in Monopol
