metropolis m

Zo, dit is de eerste keer dat ik jullie een brief schrijf. Dat komt omdat een kunsttijdschrift in Nederland mij dit vroeg te doen in het kader van een rubriek waarin kunstenaars wordt gevraagd om een brief te schrijven aan wie dan ook. Toen ik een paar dagen geleden de mail ontving dacht ik eerst dat ze een artikel over jullie wilden schrijven met mooie foto‘s van jullie en ik dacht: wauw, Metropolis M gaat foto‘s van jullie laten zien, wat nog nooit gebeurd is. Maar het verzoek was een brief te schrijven met een inhoud naar keuze. En ik hou van vrije keuze. Ik ben verslaafd aan vrije keuze, al weet ik dat vrije keuze niet echt bestaat – geeft niet in dit geval.

Ik heb zulke goede herinneringen aan jullie – ook degene onder jullie die zo oud zijn geworden en ergens in de kelders van musea en collecties op een hoop liggen, in het pikkedonker, omgeven door muffe lucht. Maar wees gerust, ik ben er nog, en ik denk nog steeds aan jullie – oude liefdesklonten van me.

Jullie zijn natuurlijk bofkonten, hebben gereisd, zo‘n beetje over de hele wereld, waar jullie zijn geknuffeld door heel veel verschillende mensen. Vaak hebben wildvreemde mensen mij verteld dat een aantal van jullie een grote inspiratie voor hun werk is geweest. Meestal waren dit kunstenaars die terug dachten aan hun beginjaren. Toch eervol, of niet soms? Ook heb ik mensen ontmoet met tranen van ontroering
in hun ogen over een of meerdere van jullie. Wat willen jullie nog meer?

Natuurlijk willen jullie leven zoals alles wat leeft, en natuurlijk verlangen jullie niet naar de dood. Kan ik helemaal begrijpen. Maar…

LEES VERDER IN METROPOLIS M Nr 6-2013
NU IN DE WINKEL
OF KOOP HET NUMMER HIER IN DE WEBSHOP