metropolis m

Simone Forti geldt als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de postmoderne dans, met een grote invloed in de beeldende kunst, waar ze veel van haar performances realiseerde.

De gerenommeerde kunstenaar Simone Forti, een Italiaans-Amerikaanse choreografe en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de postmoderne dans, is op 91-jarige leeftijd overleden. Het nieuws werd bekendgemaakt door de galerie Raffaella Cortese, die haar sinds 2018 vertegenwoordigde: ‘We herinneren haar met genegenheid, bewondering en diepe dankbaarheid en blijven ons inzetten om de herinnering aan haar buitengewone werk levend te houden.’

Wie was Simone Forti?

Forti werd op 25 maart 1935 in Florence geboren in een Joods gezin. In 1938, het jaar waarin de rassenwetten werden ingevoerd, emigreerde haar familie naar de Verenigde Staten. Forti studeerde aan Reed College in Portland, Oregon, maar stopte voortijdig met haar studie en verhuisde naar San Francisco, waar ze ging studeren bij danseres Anna Halprin. Haar openhartige benadering van improvisatie had een grote invloed op haar. Ze werkte jarenlang met Halprin samen voordat ze in 1959 met haar toenmalige echtgenoot, kunstenaar Robert Morris, naar New York verhuisde.

New York, Rome

In New York droeg Forti bij aan de ontluikende Fluxus-beweging en droeg als lid van de Chambers Street Loft Series (georganiseerd door Yoko Ono), bij met de Dance Constructions, werken die de toekomst van choreografie en dans zouden veranderen. Forti bracht een jaar door in Rome, van 1968 tot 1969, waar zij de ruimtes van L’Attico gebruikte om te studeren en op te treden. Haar bezoek aan de dierentuin leidde tot Animal Studies, een serie tekeningen.

Logomotion en minimalistische kunst.

Na een tijd in een woongemeenschap in Woodstock te hebben gewoond, begon ze in de jaren 70 les te geven aan het California Institute of the Arts . Daar gaf ze decennialang gerenommeerde workshops, waarvan de studenten vaak haar samenwerkingspartners werden. In 1998 keerde ze terug naar Los Angeles en richtte ze zich op Logomotion – waaronder News Animations, improvisaties die reageerden op krantenkoppen – en trad ze jarenlang op in The Box LA. Daar bracht ze samen met Yvonne Rainer en Steve Paxton het werk Tea for Three in première. Haar werk wordt beschouwd als een voorloper van het befaamde Judson Dance Theater – een groep kunstenaars die experimenteerden met dans, onder wie Trisha Brown en Paxton en Rainer zelf – en van de Minimal Art, hoewel ze zichzelf liever omschreef als ‘bewegingskunstenaar’ te worden omschreven.

Gouden Leeuw

Forti heeft meerdere kunstenaarsboeken geschreven – waarvan Handbook in Motion het bekendste is – en haar werk is wereldwijd tentoongesteld en opgenomen in collecties. Tot haar meest opvallende tentoonstellingen behoren die in het MoMA in 2018 en die in het MOCA in Los Angeles in 2023, het jaar waarin zij ook de Gouden Leeuw voor haar levenswerk ontving op de Biënnale van Venetië.

In Nederland heeft het Stedelijk Museum in Amsterdam veel aandacht aan haar werk gegeven. Meest recent deed ze een project voor Vleeshal Middelburg, waarover ook in Metropolis M is geschreven.

Bron Art Tribune

Recente artikelen