metropolis m

‘Ik ben ooit tegen het boek Hur man blir samtidskonstnär på tre dagar [Hoe wordt men hedendaags kunstenaar in drie dagen] van de Zweedse kunstenaar en docent Lars Vilks aangelopen. Het is een intrigerend boek omdat het suggereert dat de juiste vaardigheden vanzelf toegang verschaffen tot de kunstwereld en een mooie carrière als kunstenaar. De kunstwereld is een systeem van met elkaar verbonden netwerken met een enorme culturele invloed, dat tegelijkertijd bijna geen enkele logica volgt. Gezien het feit dat de modus operandi van de kunstwereld niet is gebaseerd op geclassificeerde evaluatiecriteria, is de hacker in mij ontwaakt. Ik weet zeker dat er een manier bestaat om de kunstwereld te kraken, haar te ontleden om zodoende uit te vinden hoe ze opereert. Ik wil weten welke logica aan de kunstwereld ten grondslag ligt en hoe ik die in mijn voordeel kan gebruiken.’

‘Een reden om door middel van kwantificeerbare data naar de kunstwereld te kijken, is om methoden en gereedschappen te vinden om kunstwerken te maken die binnen dit systeem als een zelfreflexief fenomeen opereren om zelfreflexieve kunstwerken te maken. Die werken moeten behalve bedacht ook uitgevoerd worden om te kunnen functioneren. Overigens zou ik zou mijn werkwijze niet noodzakelijkerwijs omschrijven als hacken. Een typische hack modificeert een ding of systeem om het iets anders te laten doen dan waar het voor bedoeld is. Ik kijk juist hoe ik het systeem kan ontrafelen om uit te vinden of er slimmere manieren zijn om erop in te spelen.’

‘Ik vind hun pogingen zowel bewonderenswaardig als futiel. Ik bedoel, hun werk wordt toch nog steeds getoond in galeries en musea? Als je de kunstwereld bekritiseert of nieuwe manieren van kunstproductie probeert te ontwikkelen, maak je deel uit van het instituut dat je probeert te bekritiseren. Dat is het grappige van kunst. Aan de andere kant is negenennegentig procent van alle kunst die wereldwijd wordt gemaakt slecht. Ik begrijp hun motivatie wel.’

‘Het zou fantastisch zijn om toegang te hebben tot grotere databestanden. Ik zou wel een artist-in-residence willen zijn bij de NSA, Facebook of Artsy, mits ik toegang zou krijgen tot al hun data.’

‘Datafication refereert naar mijn idee aan data die nog niet gekwantificeerd zijn, terwijl de data in het geval van mijn kunst publiek beschikbaar zijn, ze zijn alleen afkomstig van verschillende bronnen. Ik ben meer bezig met het verzamelen en herschikken van big data met gebruikmaking van algoritmes, niet zozeer met datafication.’

‘Een algoritme is de blauwdruk voor een computerprogramma dat is geschreven in een specifieke computertaal om Boole-algebra [Een algebraïsche structuur met als logische operatoren AND, OR en NOT en twee mogelijke uitkomsten, TRUE (1) en FALSE (0). GW] en mathematica met elkaar te kunnen combineren. Samen vormen zij de instructies voor een data-analyse. In essentie is een algoritme dus een computerprogramma. De meeste algoritmen zijn gepatenteerd, niet inzichtelijk en in het bezit van multinationals. Het is niet makkelijk om ze te reguleren.’

‘Als je algoritmes combineert met grote dataverzamelingen kun je criminaliteit bestrijden met een programma als Crush of high frequency trading op Wall Street mogelijk maken. Je kunt voorspellen of iemand zwanger is, beslissen of een gevangene vroegtijdig los kan worden gelaten, uitvinden in welke stad de griep het eerst opduikt of welke muziek geproduceerd moet worden voor een hit. Het spectrum is eindeloos. Algoritmes beheersen ons steeds meer. Deze voorbeelden vormen slechts het topje van de ijsberg.’

‘Ik denk dat het belangrijk is om inzichtelijk te maken hoe algoritmen onze maatschappij beïnvloeden door middel van optimalisatieformules, omdat optimalisatie aan de hand van algoritmen naar mijn idee niet de beste weg vooruit is in deze wereld.’