metropolis m

In de speciale bijlage die recent bij De Groene Amsterdammer verscheen, beschrijft Wilma Sütö de door haar samengestelde tentoonstelling Kiss My Soul in het Dordrechts Museum als ‘doordrenkt van seksuele energie’. Bij binnenkomst vallen die woorden meteen op hun plek. Tegenover de ingang hangt een groot, horizontaal werk van Hadassah Emmerich, getiteld Bodyscape, waarin geabstraheerde vulva’s zijn afgebeeld als perfect in elkaar passende, kleurrijke driehoeken.

Tegenover dat kleurrijke lijnenspel hangt een realistischer geschilderd werk: het schilderij De Hemelse en Aardse Liefde (1850) van Ary Scheffer. Een nadenkende vrouw die omhoog wijst naar de hemel, kijkt in de ogen van de naakte vrouw naast haar die is afgebeeld in een sensuele pose. Het lijkt deze verbinding, tussen de filosofische en de fysieke kant van liefde, waar de groepstentoonstelling naar op zoek is. In de zalen die volgen, opgedeeld in hoofdstukken als Botanical Body Bliss, Tickle Time, Family Love en Love Lust, neemt die laatste, fysieke vorm duidelijk de overhand.

De tentoonstelling is zeker niet preuts: door de ruimtes heen zijn veel (half)naakte mensen en geslachtsdelen te zien. Zo wordt er een glazen stel borsten van Maria Roosen getoond en hangt er een serie tekeningen van Charlotte Schleiffert aan de muur, waarop naakte vrouwen hun lichaam sensueel over levensgrote planten draperen of suggestief richting enorme wespen draaien. Een bijzondere bijdrage is ook Ferdi’s grote Hortisculptuur: een kruising tussen een vulva en liaanvormige penissen, die er met haar kleurrijke en zachte uitstraling haast om vraagt aangeraakt te worden. Onderbelichte pornografische beelden worden hiermee omgekneed tot een knuffelbaar object, met als opvallend element een spiegel die midden in de opening van de vulva geplaatst is en de toeschouwer tijdelijk onderdeel van het werk maakt.

De werken van Scheffer en Ferdi zijn de enige in de tentoonstelling die niet recentelijk gemaakt zijn. Als historische referenten krijgen ze beide een ereplaats in dit verhaal over de liefde in de kunst: Scheffer als zichtbare schakel met de vaste collectie van het Dordrechts Museum en Ferdi als een van de eerste vrouwelijke kunstenaars die vrijelijk omging met seksualiteit.

Onder de hedendaagse kunstenaars keert die vrije omgang steeds terug. Bij Koen Staassens felgekleurde schetsen van torso’s en penissen is een quote van hem te lezen: ‘Het vel papier vormt een huid waarover ik zachtjes aai en kras. Door lichte lagen potlood over elkaar te gebruiken, tast ik mijn onderwerpen af en geef ze diepte.’ Die toelichting lijkt evengoed van toepassing op een ander werk van Staassen, dat verderop in de expositie te zien is: een grote tekening getiteld Ecstasy, waarop twee naakte minnaars elkaar omhelzen en zichtbaar genieten van de aanraking. De tekening is zacht en liefkozend, evenals hoe de kunstenaar zijn omgang met het materiaal omschrijft.