metropolis m

Architect Ricardo Scofidio, bekend om zijn open, luchtige museumontwerpen en om zijn rol in de transformatie van de High Line in New York van een met afval bezaaide, in onbruik geraakte spoorwegbedding tot een groene oase waar zowel toeristen als stadsbewoners nog steeds van genieten, overleed op 6 maart in Manhattan. Hij werd negenentachtig.

Samen met zijn vrouw Elizabeth Diller was Scofidio medeoprichter van het architectenbureau Diller Scofidio + Renfro. Scofidio ontwierp bezienswaardigheden zoals het Institute of Contemporary Art in Boston, het privémuseum Broad in Los Angeles en de uitbreiding van het Museum of Modern Art in New York, maar ook wilde bouwwerken zoals het Blur Building, een tijdelijk paviljoen dat water uit een Zwitsers meer zoog en het als een enorme mistwolk naar buiten spoot.

In 1999 werden hij en Diller, als erkenning voor hun op conceptuele kunst gebaseerde praktijk, de eerste architecten ooit die een MacArthur “Genius” beurs ontvingen. Scofidio bleef zich gedurende zijn hele carrière laten leiden door een manier van denken die vaker wordt geassocieerd met kunst dan met architectuur. “Zoveel van onze gebouwen zijn opgesloten in technische omstandigheden en geïnspireerd door een voorgevoel dat leidde tot onvermijdelijke ontwerpmogelijkheden,” vertelde Scofidio in 2024 aan Brooklyn Rail. “Er zijn veel beslissingen waarbij de vorm technisch opgesloten zit, maar de intuïtie in de weg zit.”