metropolis m

Downsbrough ontwikkelde zijn praktijk als beeldend kunstenaar met bijzondere aandacht voor de basiselementen van de architectuur: lijnen, vlakken en de relatie tussen ruimtes en de betekenissen die deze belichamen. Zijn werk werd dan ook gekenmerkt door eenvoud en precisie. Downsbrough gebruikte minimale vormen, vaak gemaakt met zwarte tape of geschilderde lijnen om kijkers aan te sporen om hun perceptie van ruimte te heroverwegen. Bovendien onderzocht hij ook de kracht van taal in zijn werk. Woorden en zinsneden werden strategisch in verschillende, soms onverwachte plekken geplaatst om zo nieuwe interpretaties en dialogen op te roepen.

Downsbrough exposeerde zijn werk zowel in de Verenigde Staten als in Europa, waar hij sinds 1989 woonde. Zo belandde zijn werk in verschillende noemenswaardige museumcollecties waaronder die van het Centre Pompidou te Parijs, het Museum of Modern Art in New York en het Gentse S.M.A.K.. Hij stond ook bekend om zijn kunstenaarsboeken, waarbij zijn gebruik van tekst en lijn een dialoog creëerde tussen de lichamelijkheid van het boek en de conceptuele ruimte die het bood.