Ossip overleden
Galerie Ramakers meldt het overlijden van Ossip (1952-2026), bekend om zijn karakteristieke collages waarin hij op eigenzinnige wijze verborgen krachten en spanningen zichtbaar maakte. Voor zijn werk gebruikte hij afbeeldingen uit medische boeken, vergeelde tijdschriften en oude kranten, vooral uit het begin van de twintigste eeuw. Niet de oorspronkelijke context van het beeld stond centraal, maar het beeld zelf.
De gekozen afbeeldingen roepen vervreemding op: enerzijds door de mensen met lichamelijke afwijkingen die erin voorkomen, anderzijds doordat de beelden uit hun historische context worden gehaald — zoals foto’s van klassieke schoonheden — en opnieuw worden geplaatst in een hedendaagse werkelijkheid. Door vergroting en bewerking kregen de oorspronkelijke beelden een nieuwe lading, terwijl hun oorsprong zichtbaar bleef.
Ossip bracht verloren ruimtelijkheid terug door toevoegingen van gespannen touwtjes, ijzerdraad, dierlijke botten of stukken stof. Daarmee legde hij accenten en creëerde hij krachtige, gelaagde composities. Zo ontstond een alternatieve wereld waarin de beschouwer vrij was een eigen betekenis aan de beelden toe te kennen.
Zijn werkwijze was sterk associatief: teksten die hij aan werken toevoegde konden een directe relatie hebben met het beeld, maar die relatie evengoed volledig ondermijnen. Ossips onorthodoxe aanpak was niet geworteld in ideologie of kunsthistorische stromingen. Hoogdravendheid wees hij af; kunst moest volgens hem voor zichzelf spreken.
