metropolis m

Teresa Margolles is de winnares van de prestigieuze Käthe-Kollwitzprijs 2025. Ze schaart zich onder de eerder prijswinnaars: Sandra Vásquez de la Horra (2023), Nan Goldin (2022), Maria Eichhorn (2021) en Timm Ulrichs (2020). In 2025 wees kunstenaar Fareed Armaly de prijs af vanwege het Duitse cultuurbeleid. Daarop werd de uitreiking opgeschort.

Teresa Margolles houdt zich in verschillende media bezig met het dagelijks leven en de sociale oorzaken van geweld in haar thuisland Mexico. Nu wordt ze geëerd met de Käthe-Kollwitz-prijs.

De uitreiking van de prijs vindt plaats in het najaar van 2026. Ter gelegenheid daarvan zal er een nieuwe installatie van Margolles te zien zijn op de Pariser Platz in Berlijn. “Met deze prijs eert de Akademie der Künste een kunstenares die zich bezighoudt met de sociale oorzaken en gevolgen van dood, vernietiging, verdrijving, discriminatie, ellende en geweld”, aldus de jury, bestaande uit de academieleden Rosa Barba, Alexandra Bircken en Raimund Kummer. “In de aanwezigheid van de waarnemer worden anonieme slachtoffers van gewelddadige systemen virtuele agenten, hun stemmen krijgen een belangrijke plaats in het werk van Margolles”.

Teresa Margolles werd in 1963 geboren en woont in Mexico-Stad en Madrid. Ze was lid van het undergroundcollectief SEMEFO, dat onder andere optrad als metalband en experimenteerde met kunst gemaakt van menselijke resten. Ook in haar latere werken gebruikte Margolles deels materialen zoals menselijk vet. In 2009 was ze te zien in het Mexicaanse paviljoen in Venetië en nam ze tweemaal deel aan de hoofdtentoonstelling. Ook op Manifesta 11 in Zürich (2016) waren werken van Margolles te zien.

In 2017 werkte ze met een DAAD-beurs in Berlijn en toonde ze in de DAAD-galerie ook een solotentoonstelling over de massale sterfte in haar thuisland Mexico. Al in 2010 was ze met een solotentoonstelling in het Fridericianum in Kassel aanwezig in de Duitse kunstwereld.

Sinds 2024 toont ze in Londen een grote installatie op de “Fourth Plinth” op Trafalgar Square. Deze bestaat uit een blok van maskers dat het aantal moorden op transgenders over de hele wereld belicht. Ze beschouwt haar sculptuur met gipsen afgietsels van de gezichten van 850 transgenders, van wie de meesten in de seksindustrie werken, als een “muur van verzet”. Na verloop van tijd zullen de gezichten door het Londense weer vervallen en vervagen en “een soort anti-monument” achterlaten, aldus Margolles.

Bron Monopol

Recente artikelen