metropolis m

Rina Hellinga

Van het oude scheepvaartmuseum en de galerieën in de binnenstad tot de containers van ontwikkellab M0Bi Valley en de tuin van Terra SuikerTerrein: vorige week brachten afstuderende kunstenaars van Minerva dertien verschillende Groningse locaties tot leven. Elles Hesseling ging kijken en schrijft over de hoogtepunten.

Vergeet Venetië, kom de Groninger Biënnale van Academie Minerva bezoeken! In samenwerking met culturele instellingen als Kunstpunt Groningen, tentoonstellingsruimte SIGN, Museum aan de A en Grafisch Museum Groningen (GRID), heeft Minerva het werk van haar afstudeerders verspreid over in totaal 13 locaties in en net buiten het centrum van Groningen.

Op de plattegrond die ik krijg zie ik dat de verschillende bachelor-afdelingen van de Groningse kunstacademie (waaronder Fine Arts, Design, Docent Beeldende Kunst en Vormgeving en Popular Culture) en de masters van het Frank Mohr Institute grotendeels elk een eigen locatie toegewezen hebben gekregen. Onderverdeeld in de clusters ‘center’, ‘north’, ‘east’ en ‘west’ bezoek ik verspreid over meerdere dagen bijna alle locaties. Van het oude scheepvaartmuseum (Museum aan de A) en de galerieën in de binnenstad tot de containers van ontwikkellab M0Bi Valley en de tuin van Terra SuikerTerrein: elke locatie is door de studenten tot leven gebracht.

De kunstenaars mochten zelf meebepalen waar hun afstudeerwerk gepresenteerd wordt, en dat kun je terugzien in de mooie presentatie. De schilderijen van Essers in NP3 en Sara van Vliet in Pictura passen qua formaat en lichtinval perfect in de ruimtes waar ze te zien zijn. Op Jorn van Tils geometrische schilderijen in het academiegebouw van Minerva wordt de architectectuur van de locatie gereflecteerd. Tussen de bomen op het SuikerTerrein is in een hutje een horroranimatie te zien van Marieke Druiven. Bij de meditatieve watersculptuur van Rina Hellinga die ernaast staat, kun je van de schrik bekomen.

En dan is er Museum aan de A, vol houten balken, krakende vloeren en kleine kamertjes met antieke wandtegels. Studenten van Time-Based Design brengen de geest van het oude gebouw tot leven met installaties van lichten en sensoren. Zo brengt Maya Semaan op prachtig visuele wijze bezoekers met zichzelf en anderen in contact rondom het thema van mentale gezondheid en zelfdoding. Tussen de oude massieve houten balken hangen witte doeken waarop de weerspiegeling van verlichte scherven te zien is. Wanneer ik ga zitten op een van de vier plekken tussen de doeken en balken, zie ik de reflectie van mezelf in de scherven. Iets later zie ik glimpen van de gezichten van anderen in de scherven op de doeken van personen die buiten mijn zicht plaats hebben genomen. De donkere houten zolder waarvan het plafond in een punt naar boven loopt, maakt het werk nog dynamischer.

In Museum aan de A, vol houten balken, krakende vloeren en kleine kamertjes met antieke wandtegels, brengen studenten van Time-Based Design de geest van het oude gebouw tot leven met installaties van lichten en sensoren

Sterre van Bommel

Onmiddellijk spanning voelen bij het observeren of ervaren van een werk: dat is knap en precies wat Abel Kamps weet te bereiken. Een grote plastic zak water aan een ketting hangt vlak boven een cactus in de grote hal van het Minerva-gebouw aan de Praediniussingel. Ook te zien: een blauw kinderbadje met daarin een kring drijvende christussen. De simplistische en humoristische manier waarop Kamps spanning vangt in de verschillende beelden is mooi om te zien.

Franc Archive lokt online reacties uit door nieuwsberichten met gemanipuleerde foto’s en headlines op sociale media te presenteren. Binnen het gebouw van M0Bi, dat bestaat uit opgebouwde containers, is op tv-schermen die aan steigers hangen bijvoorbeeld een beeld van bomen grenzend aan een strand in Cyprus te zien. Binnen een paar seconden transformeert die scène naar een beeld van omgehakte bomen en een (door Franc gecreëerd) beeld van een resort. Hij onderzocht het algoritme van bijvoorbeeld Instagram hield het voor de gek door zich voor te doen als echte nieuwszender. Zo kreeg hij met zijn Instagram-account @franc.archive ontzettend veel aandacht online.

Kunstwerken die focussen op identiteit en herkomst vallen in Groningen op in hun kwantiteit, maar ook in hun kwaliteit. Het werk De Afhaalchinees van An Ye Zhi de Jong in SIGN onderzoekt en verbeeldt de ingewikkelde realiteit van het opgroeien als transraciale geadopteerde op krachtige wijze. De manier waarop ze het woord ‘afhaalchinees’ dubbele lading geeft door een papieren tasje voor afhaaleten te vullen met een slapende Chinese baby beweegt me. Ik ben onder de indruk van de eenvoud waarmee De Jong zoveel gevoel afbeeldt en teweegbrengt in en met haar werk.

Een geheel nieuwe taal is te horen in de video-installatie The king fights his fears in his dreams, the king must sleep now van Sverre van der Velde, te zien in Minerva Praediniussingel. Voor zijn werk verkende hij de geschiedenis van de koning Sverrir Sigurdsson (1151-1202) waarnaar hij vernoemd is en in dromen gaat hij gesprekken met hem aan. De herkenning die in de woorden en klanken besloten ligt, en de onmiddellijke vervreemding die ontstaat wanneer ze samenvloeien met de verstilde beelden, grijpen mijn volledige aandacht. Het werk blijft nog lange tijd in mijn hoofd hangen en vormt de perfecte afsluiting van mijn tocht langs de indrukwekkende werken van de Graduation Show van Minerva dit jaar.

De afstudeerexpositie van Minerva was van 15 t/m 20 juni te bezoeken in Groningen

IN AUGUSTUS VBERSCHIJNT WEER HET JAARLIJKSE MAGAZINE METROPOLIS M EINDEXAMENS MET PORTRETTEN VAN 70 AFSTUDEERDERS.

ALS JE JE NU EEN JAARABONNEMENT AFSLUIT HEB JE HET BIJTIJDS IN HUIS. MAIL JE NAAM EN ADRES NAAR [email protected] OVV JAARABONNEMENT(STUDENTEN PROFITEREN VAN FORSE KORTING)

Elles Hesseling

is kunst- en cultuurhistoricus

Gerelateerd

Recente artikelen